Skip to content

Montelukast, antagonista receptora leukotrienowego, w leczeniu łagodnej astmy i skurczu oskrzeli wywołanego wysiłkiem fizycznym ad 5

1 miesiąc ago

139 words

Nie stwierdzono istotnej interakcji między wartościami FEV1 przed leczeniem i przed wysiłkiem, co wskazuje, że działanie ochronne montelukastu było zgodne u pacjentów. Dwanaście tygodni leczenia montelukastem wiązało się również ze znaczącą poprawą maksymalnego spadku FEV1 po wysiłku (P = 0,003) i czasem od maksymalnego spadku FEV1 do powrotu do 5% FEV1 przed wysiłkiem (p = 0,04 ) (Tabela 2). Trzech pacjentów w grupie placebo (6 procent) i 12 pacjentów w grupie montelukastu (23 procent) miało maksymalny spadek FEV1 o mniej niż 10 procent po 12 tygodniach i 31 pacjentów (57 procent) i 13 pacjentów (25 procent) , odpowiednio, miał maksymalny spadek FEV1 o ponad 30 procent. Rycina 3. Rycina 3. Wpływ leczenia Montelukastem i placebo na trzy punkty końcowe w czasie. Podczas dwutygodniowego okresu eliminacji wszyscy pacjenci otrzymywali placebo w sposób jedno-ślepy. Wartości to średnie . SE. Gwiazdki wskazują na istotne różnice (P <0,05) między grupami.
Podczas 12-tygodniowego okresu leczenia różnice między grupami w różnych pomiarach pozostały stabilne (rysunek 3). Dwa tygodnie po ustaniu terapii średnie wartości w grupie montelukastu zbliżyły się do wartości w grupie placebo (ryc. 3).
Globalna ocena kontroli astmy i zastosowania terapii ratunkowej .-agonistycznej po ćwiczeniach
Dwanaście tygodni leczenia montelukastem znacząco poprawiło kontrolę astmy, co ustalono na podstawie globalnych ocen pacjentów (P = 0,009). W grupie montelukastu 73,1% pacjentów charakteryzowało się lepszą kontrolą astmy, 21,2% niezmienioną, a 5,8% gorszą, w porównaniu z odpowiednimi wartościami 44,4%, 46,3% i 9,3% w grupie placebo. Istotnie mniej pacjentów w grupie montelukastu niż w grupie placebo wymagało terapii ratunkowej z agonistą . po próbie wysiłkowej podczas każdej wizyty w okresie leczenia. Odpowiednie wartości dla grup montelukastu i placebo wynosiły 7,8 procent i 27,8 procent w tygodniu 4, 8,0 procent i 24,5 procent w tygodniu 8, i 14,3 procent i 36,0 procent w 12 tygodniu (P <0,05 dla wszystkich porównań).
Wyzwanie metacholiny
Średnie wartości PC20 w grupie montelukastu i grupie placebo były podobne w linii podstawowej (0,46 . 0,41 vs. 0,45 . 0,35 mg na mililitr). W czasie prowokacji metacholiną pacjenci z grupy montelukastu wymagali proporcjonalnie więcej podwojeń niż pacjenci z grupy placebo (0,45 vs. 0,14), ale różnica między tymi dwiema grupami nie była istotna (P = 0,16).
Niekorzystne skutki
Nie stwierdzono istotnych różnic między grupami pod względem częstości klinicznych lub laboratoryjnych działań niepożądanych. Trzy najczęściej zgłaszane działania niepożądane to ból głowy (32 procent pacjentów w grupie placebo, w porównaniu z 20 procentami pacjentów w grupie montelukastu), infekcje górnych dróg oddechowych (23 procent vs. 28 procent) i pogarszająca się astma (10 procent w stosunku do 4 procent). Jeden pacjent w każdej grupie miał podwyższone poziomy aminotransferazy w surowicy ponad trzykrotnie powyżej górnej granicy normy
[podobne: dienogest, Corsodyl, buprenorfina ]
[hasła pokrewne: szczawiany w moczu, livart, tabela ig ]

0 thoughts on “Montelukast, antagonista receptora leukotrienowego, w leczeniu łagodnej astmy i skurczu oskrzeli wywołanego wysiłkiem fizycznym ad 5”