Skip to content
1 miesiąc ago

866 words

Klahr i Miller przeanalizowali podstawy ostrego skąpomoczu (problem z 5 marca) i zauważyli, że brak wyników w moczu sugeruje, że pacjent cierpi na uropatię zaporową, martwicę korową nerek lub nekrotyczną chorobę kłębuszków nerkowych. Po wykluczeniu niedrożności dróg moczowych obecnie zgadzamy się, że martwica korowa nerek i nekrotyczna choroba kłębuszkowa powinny być brane pod uwagę w diagnostyce różnicowej bezmoczu, ale dodalibyśmy całkowitą okluzyjną niewydolność nerek i ostrą martwicę kanalików do listy przyczyn medycznych. Chociaż anuria nierzadko komplikuje martwicę korową nerek, nekrotyczną chorobę kłębuszków i zamknięcie naczyń nerkowych, choroby te są tak rzadkimi przyczynami ostrej niewydolności nerek, że stanowią one jedynie niewielką część wszystkich przypadków bezmoczu. Częstość bezmoczu u pacjentów z ostrą martwicą kanalików jest niska, 2 ale ponieważ to zaburzenie jest tak częstą przyczyną ostrej niewydolności nerek, pacjenci z bezmoczem są znacznie bardziej narażeni na ostrą martwicę kanalików niż inne nieobciążające przyczyny. W rzeczywistości, w jednym raporcie stwierdzono, że w przypadku ostrej martwicy cewy wynikającej z udaru cieplnego czterech z ośmiu pacjentów miało bezmocz.
David A. Goodkin, MD
227 W. Janss Rd., Thousand Oaks, CA 91360
Robert G. Narins, MD
Henry Ford Hospital, Detroit, MI 48202
3 Referencje1. Klahr S, Miller SB. Ostra skąpomocz. N Engl J Med 1998; 338: 671-675
Full Text Web of Science MedlineGoogle Scholar
2. Swann RC, Merrill JP. Kliniczny przebieg ostrej niewydolności nerek. Medicine (Baltimore) 1953; 32: 215-292
Crossref Web of Science MedlineGoogle Scholar
3. Schrier RW, Henderson HS, Tisher CC, Tannen RL. Nefropatia związana ze stresem cieplnym i ćwiczeniami fizycznymi. Ann Intern Med 1967; 67: 356-376
Web of Science MedlineGoogle Scholar
Nie zgadzam się z twierdzeniem, że należy unikać substancji nefrotoksycznych u pacjentów ze skąpomoczem przednerkowym; obejmują one . . . znieczulenie ogólne. Z wyjątkiem przestarzałego wziewnego znieczulenia metoksyfluranem i prawdopodobnie rzadko stosowanego wziewnego znieczulenia, nie ma udokumentowanych dowodów ani w badaniach na zwierzętach, ani w badaniach końcowych, że środki znieczulające ogólne są nefrotoksyczne.1,2 Wiele badań doniosło, że wpływ różnych anestetyków wziewnych na przesączanie kłębuszkowe i nerkowy przepływ krwi może być depresyjny, ale te skutki są prawie zawsze związane raczej ze skutkami anestetyków ze strony układu sercowo-naczyniowego niż z bezpośrednim działaniem nefrotoksycznym. Należy unikać stosowania znieczulenia ogólnego u każdego pacjenta, u którego nie jest konieczne wykonywanie ważnych badań diagnostycznych lub operacji. Jednak powszechne oskarżenie o ogólne znieczulenie u pacjentów z ostrą niewydolnością nerek jest mylące.
Robert G. Merin, MD
Medical College of Georgia, Augusta, GA 30912-2700
2 Referencje1. Merin RG. Zachowanie czynności nerek w okresie okołooperacyjnym. Ostatnio Adv Anaesth Analg 1994; 18: 145-158
Google Scholar
2. Isner RJ. Nerki i znieczulenie: struktura i funkcja nerek, nerkowe działanie anestetyków. W: Prys-Roberts C, Brown BR Jr, wyd Międzynarodowa praktyka znieczulenia. Vol. 1. Następca Ogólnej Znieczulenia. Oxford, Anglia: Butterworth-Heinemann, 1996: 1/76 / 1-1 / 76/9.
Google Scholar
Klahr i Miller twierdzą, że należy unikać doksorubicyny lub dostosować dawkę proporcjonalnie do zmniejszenia czynności nerek . Jest to bardzo mylące, ponieważ doksorubicyna nie jest wydalana ani metabolizowana głównie przez nerki, a zmniejszenie dawki nie jest konieczne w przypadku upośledzona czynność nerek.1 W praktyce hematologicznej doksorubicyna jest cennym lekiem w leczeniu pacjentów ze szpiczakiem mnogim, z których wielu ma upośledzoną czynność nerek.
RG Dalton, MRCP
Jackie Pope, B.Sc.
Cheltenham General Hospital, Cheltenham GL53 7AN, Wielka Brytania
Odniesienie1. Bennett WM, Aronoff GR, Golper TA, Morrison G, Brater DC, Singer I. Lek przepisujący w niewydolności nerek: wytyczne dawkowania dla dorosłych. 3 ed. Filadelfia: American College of Physicians, 1994.
Google Scholar
Odpowiedź
Autorzy odpowiadają:
Do redakcji: Zgadzamy się z dr Merin, że anestetyki ogólne nie są bezpośrednio nefrotoksyczne. Jednakże u pacjentów ze skąpomoczem przednerkowym, każdy czynnik lub procedura, która dodatkowo zmniejsza perfuzję nerkową (często z powodu działania sercowo-naczyniowego) może przyspieszyć rozwój ostrej martwicy kanalików.
W odpowiedzi na list Daltona i Papieża wiemy, że doksorubicyna jest wydalana głównie z żółcią i wydalana z kałem. Okazało się jednak również, że niektóre z głównych systemów informacji formalnej w Stanach Zjednoczonych (Micromedex Formulary, Micromedex, Englewood, Colo i FormuLex, Lexi-Comp, Hudson, Ohio) nadal zalecają dostosowanie dawki doksorubicyny u pacjentów z ostrym niewydolność nerek. Kiedy sprawdziliśmy źródła używane przez firmy, stwierdziliśmy, że w przypadku doksorubicyny używają one danych, które są nieaktualne. Dlatego zgadzamy się, że zmniejszenie dawki doksorubicyny nie jest konieczne u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.
Całkowity bezmocz (bez wydalania moczu) jest niezwykle nietypowy w przypadku ostrej martwicy cewkowej. W tym położeniu niedrożność dróg moczowych jest zdecydowanie najważniejszą przyczyną bezmoczu. W niedawno opublikowanym badaniu anaritidu w ostrej martwicy cewkowej 1, w którym uczestniczyło ponad 500 pacjentów, żadna nie prezentowała pełnej bezmoczu (Allgren RL: komunikacja osobista). To oczywiście może reprezentować uprzedzenia badawcze lub wskazywać, że całkowity bezmocz nie jest rzadkością u pacjentów z ostrą martwicą cewkową.
Saulo Klahr, MD
Steven B. Miller, MD
Washington University School of Medicine, St. Louis, MO 63110
Odniesienie1. Allgren RL, Marbury TC, Rahman NS, i in. Anaritide w ostrej martwicy cewkowej. N Engl J Med 1997; 336: 828-834
Full Text Web of Science MedlineGoogle Scholar
[hasła pokrewne: anakinra, hurtownia portfeli, bikalutamid ]
[więcej w: trexan, trójglicerydy normy, tryper ]